Advanced Medical Wellness
Καλέστε μας τώρα: 2109756400

Αντισώματα IgG και IgA και η κλινική τους σημασία

igg

Σε μία πρόσφατη μελέτη, 125 χρόνια αλλεργικοί ασθενείς με άσθμα, δερματική ασθένεια ή/και γαστρεντερικές διαταραχές εξετάστηκαν για ειδικά σε τροφικά αλλεργιογόνα αντισώματα IgE, IgG και IgA μέσω δοκιμής ανοσοπροσρόφησης σχετιζόμενης με ένζυμα (enzyme-linked immunosorbent assay). Η δερματική ασθένεια χαρακτηριζόταν από κνίδωση, δερματίτιδα και αγγειοοίδημα και η γαστρεντερική διαταραχή από διάρροια, κοιλιακή διάταση, ναυτία και εμετό. Η ομάδα των ασθενών με άσθμα προσδιορίστηκε από υποτροπιάζουσες λοιμώξεις του αναπνευστικού μαζί με μια πτώση στον αναγκαστικό εκπνεόμενο όγκο (Forced Expiratory Volume) (FEV1) 20% της φυσιολογικής προβλεπόμενης τιμής.

Παρ’ όλο που είναι γνωστό ότι οι IgE-μεσολαβούμενες αποκρίσεις (κλασσική αναφυλακτική αλλεργία) παίζουν σημαντικό ρόλο σε αντιδράσεις τροφικής αλλεργίας, αυτή η μελέτη εξέτασε τη συνύπαρξη συγκεκριμένων IgG και IgA αντισωμάτων (συνήθως υποδηλώνουν δυσανεξία ή διαπερατό έντερο) και την κλινική τους σχέση σε αυτούς τους αλλεργικούς υποτύπους. Τα τρόφιμα που εξετάστηκαν ήταν αυτά που είναι συχνά στη διατροφή του πληθυσμού των ασθενών: μοσχάρι, σιτάρι, γάλα αγελάδος, εσπεριδοειδή, αυγό και ντομάτα. IgE αντισώματα ειδικά στο μοσχάρι βρέθηκαν να είναι τα επικρατέστερα στον ορό αυτών των αλλεργικών ασθενών στο 57,6% σε σύγκριση με τον ασυμπτωματικό ή υγιή πληθυσμό ελέγχου στο 15%.

Είναι αξιοσημείωτο πως ειδικά στο μοσχάρι IgG και IgA συνυπήρχαν με τα IgE αντισώματα και ήταν αυξημένα στον ορό των αλλεργικών ασθενών. Αντισώματα IgG και IgA βρέθηκαν στο 53,6% και 34% των αλλεργικών ασθενών αντίστοιχα. Αυτά τα ποσοστά ήταν σημαντικά σε σύγκριση με αυτά που βρέθηκαν στον ορό των υγιειών ατόμων, τα οποία ήταν 10% θετικά για IgG και 5% θετικά για IgA αντίστοιχα. Επιπλέον, τα αντισώματα IgG, IgA και IgE ήταν αυξημένα και στις τρεις αλλεργικές υποκατηγορίες σε σύγκριση με τον πληθυσμό ελέγχου.

Η παρουσία ειδικών IgG και IgA αντισωμάτων σε περίπτωση απουσίας ειδικών IgE εξετάστηκε επίσης σε αυτή την ομάδα των ασθενών. Ειδικά στο μοσχάρι IgG αντισώματα σε απουσία των IgE ανιχνεύτηκαν στο 21-26,6% των τριών αλλεργικών παθολογιών σε σύγκριση με μία συχνότητα 5% στους υγιείς. Επίσης, ειδικό στο μοσχάρι IgA ανιχνεύτηκε σε απουσία IgE στο 9,4-14,6% των αλλεργικών ασθενών σε σύγκριση με το 4% στους υγιείς.

Άρα, οι δυσανεκτικοί ασθενείς μπορεί να έχουν αυξημένα IgG και IgA αντισώματα ανεξάρτητα από τα IgE.

Η κλινική σχέση αυτών των αντισωμάτων με την αλλεργία αξιολογήθηκε μέσω μία δίαιτας αποκλεισμού 6-12 εβδομάδων και ακολούθησε απόκριση σε πρόκληση με μοσχάρι. Μετρήθηκαν τα επίπεδα των ειδικών στο μοσχάρι αντισωμάτων πριν και μετά τη δίαιτα αποκλεισμού και την απόκριση στην πρόκληση με μοσχάρι. Μετά τη δίαιτα αποκλεισμού από μοσχάρι, τα κλινικά συμπτώματα και στις τρεις αλλεργικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένου αυτών που έδειχναν ειδικά στο μοσχάρι IgG ή/και IgA ανεξάρτητα από IgE, βελτιώθηκαν και συνοδεύτηκε από μείωση στα επίπεδα των ειδικών στο μοσχάρι αντισωμάτων.

Στους ασθενείς με άσθμα, η συχνότητα των κρίσεων και νοσηλειών μειώθηκε σε απόκριση της δίαιτας αποκλεισμού. Στους αλλεργικούς ασθενείς με δερματική ασθένεια, οι αντιδράσεις κνίδωσης και το αγγειοοίδημα περιορίστηκαν. Στους γαστρεντερικούς ασθενείς, η συχνότητα διάρροιας, κολικού, κοιλιακής διάτασης, ναυτίας και εμετού μειώθηκε ή περιορίστηκε. Και στις τρεις ομάδες ασθενών υπήρχε υποτροπή των συμπτωμάτων τους και ταυτόχρονη αύξηση στα επίπεδα συγκεκριμένων αντισωμάτων όταν ξαναέφαγαν μοσχαρίσιο κρέας. Παρ’όλο που οι ασθενείς με δερματική ασθένεια και γαστρεντερική διαταραχή μπορούσαν να ανεχτούν το μοσχάρι μετά από μεταβλητό χρονικό διάστημα επιτρέποντας μία μείωση των ειδικών στο μοσχάρι αντισωμάτων, οι ασθματικοί ασθενείς δεν ανέπτυξαν ανοχή. Αυτοί οι ασθενείς βίωσαν βρογχική απόφραξη μετά από πρόκληση με μοσχάρι και εμφάνισαν μία επακόλουθη αύξηση των ειδικών σε IgE, IgG και IgA αντισωμάτων.

Αυτό που δείχνει αυτή η μελέτη είναι η απώλεια της ανοχής στα τρόφιμα των αλλεργικών ασθενών. Οι αλλεργικοί ασθενείς εμφανίζουν συνεχώς αυξημένα επίπεδα των ειδικών σε τρόφιμα αντισωμάτων: IgE, IgG, IgA και IgΜ. Συμβατικά, μία εκτίμηση των τροφικών αλλεργιών συχνά περιορίζεται σε αντιδράσεις ειδικών σε τροφικά αντιγόνα IgE. Είναι εμφανές από αυτή τη μελέτη πως μπορεί να αναμειγνύονται επίσης και αντισώματα άλλων τάξεων.

Φυσιολογικά, το ανοσοποιητικό σύστημα του βλεννογόνου ελέγχεται προσεχτικά και τα ισότυπα μονοπάτια μεταγωγής (isotype switching pathways) που οδηγούν στο σχηματισμό αντισωμάτων είναι κατάλληλα ρυθμισμένα (appropriately down-regulated). Οπότε, παρ’όλο που μία σημαντική ποσότητα IgA σχηματίζεται από τα Β-κύτταρα στο βλεννογόνο και ρυθμίζεται ως s-IgA για να απελευθερωθεί στον εντερικό σωλήνα, πολύ λίγα ή καθόλου IgE, IgG ή IgΜ σχηματίζονται ενάντια στα τρόφιμα. Αυτή η κατάσταση της ανοσοποιητικής προσοχής, που θεωρείται σα να είναι ο φυσιολογικός υγιής τρόπος, αναφέρεται συχνά ως «από του στόματος ανοχή».

Ωστόσο, μία σημαντική φλεγμονώδης αντίδραση στο έντερο με απώλεια της λειτουργίας του προστατευτικού φραγμού και αύξηση της εντερικής διαπερατότητας μπορεί να «γυρίσει το διακόπτη» από μία ανεκτική σε μία ανοσολογική αντιδραστική κατάσταση σε ασθενείς με τροφική αλλεργία. Η απώλεια της ανοχής βρίσκεται κάτω από την επίδραση του γαστρεντερικού βλεννογονικού ανοσοποιητικού περιβάλλοντος, που ορίζεται από τους αμυντικούς παράγοντες του ατόμου, έμφυτους και επίκτητους. Η δυναμική αλληλεπίδραση ανάμεσα στο βλεννογονικό φραγμό του γαστρεντερικού σωλήνα, η πυκνή κατοικήσιμη μικροχλωρίδα του, τα εντερικά επιθηλιακά κύτταρα και η ανοσία προσδιορίζουν την αντίδραση. Η απώλεια της ανοχής επιφέρει όχι μόνο γαστρεντερικές αλλά και συστημικές επιπτώσεις. Το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, η IgA νεφροπάθεια, το άσθμα και τα αυτοάνοσα νοσήματα όπως η κοιλιοκάκη και ο διαβήτης τύπου 1 είναι ποικίλα στην κλινική παρουσίαση και αντιπροσωπεύουν την ετερογένεια που καταλαμβάνει το φάσμα που ορίζει την απώλεια της ανοχής από του στόματος.

Ανιχνεύοντας τροφικά αντισώματα IgG και IgA στον ορό ασθενών που παρουσιάζουν ποικίλη κλινική συμπτωματολογία, μπορεί να προσφερθεί σημαντική ανακούφιση από τα συμπτώματα απλά μέσω μιας στοχευμένης διατροφικής παρέμβασης.

Για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την τροφική δυσανεξία γενικότερα και την πιθανή επίδρασή της στην κλινική σας εικόνα επικοινωνήστε μαζί μας.

 

Βιβλιογραφία
J Biol Regul Homeost Agents. 2010 Jul-Sep;24(3):261-71. Meat-specific IgG and IgA antibodies coexist with IgE antibodies in sera from allergic patients: clinical association and modulation by exclusion diet. Calderon TE, Ferrero M, Marino GM, Cordoba A, Beltramo D, Muino JC, Rabinovich GA, Romero MD.

 

Σχετικά Άρθρα:

Αφήστε μια Απάντηση