Προηγμένη Εξατομικευμένη Ιατρική

+30 210 9756400

Πρώτη πειραματική απόδειξη ότι ακόμα και μικρές συγκεντρώσεις δισφαινόλης Α επιδρούν αρνητικά στους ανθρώπινους όρχεις

disfainoli-a-toxika-plastika

Ασθενείς συγκεντρώσεις δισφαινόλης Α είναι επαρκείς για να προκαλέσουν αρνητική αντίδραση στους ανθρώπινους όρχεις. Αυτό ακριβώς αποδεικνύεται πειραματικά για πρώτη φορά από την Rene Habert και τους συνεργάτες της από το Πανεπιστήμιο Diderot του Παρισιού, σε ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PLoS One.

 

disfainoli-syskevasies-trofes-trofimwnΗ Δισφαινολη Α (ΒΡΑ) είναι μια χημική ένωση που χρησιμοποιείται στη σύνθεση πλαστικών και ρητινών. Χρησιμοποιείται, για παράδειγμα, στην κατασκευή δοχείων τροφίμων όπως οι φιάλες και τα μπιμπερό. Βρίσκεται επίσης στις προστατευτικές μεμβράνες που χρησιμοποιούνται στο εσωτερικό από τα κουτιά αναψυκτικών και τροφίμων και σε ταμειακές αποδείξεις. Σημαντικά επίπεδα BPA έχουν βρεθεί επίσης στο ανθρώπινο αίμα, στα ούρα, στο αμνιακό υγρό και στον πλακούντα. Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι αυτός ο χημικός παράγοντας έχει επιβλαβείς επιπτώσεις στην αναπαραγωγική ικανότητα, στην ανάπτυξη και στο μεταβολισμό των πειραματόζωων. Υπάρχουν επίσης βάσιμες υποψίες ότι η ΒΡΑ έχει τα ίδια αποτελέσματα για τους ανθρώπους.

Ως προληπτικό μέτρο, η κατασκευή και η πώληση των μπιμπερό που περιέχουν δισφαινόλη Α έχουν απαγορευτεί στην Ευρώπη από τον Ιανουάριο του 2011. Αυτή η απαγόρευση θα επεκταθεί σε ορισμένες χώρες για όλα τα δοχεία τροφίμων από τον Ιούλιο του 2015. Είναι επίσης σημαντικό να διασφαλιστεί ότι στο μέλλον, η δισφαινόλη Α δεν θα αντικατασταθεί από υποκατάστατα που έχουν την ίδια δράση.

Καμία πειραματική μελέτη δεν έχει δείξει ως τώρα ότι ποσότητες δισφαινόλης Α έχουν επιβλαβή επίδραση στην ανθρώπινη αναπαραγωγή και οι λίγες επιδημιολογικές μελέτες που υπάρχουν είναι αντιφατικές

Σε συνεργασία με το νοσοκομείο Antoine-Béclère, οι ερευνητές παρατήρησαν τους ανθρώπινους εμβρυϊκούς όρχεις υπό την παρουσία της δισφαινόλης Α και υπό την απουσία της, χρησιμοποιώντας μια πρωτότυπη διαδικασία που αναπτύχθηκε από την ομάδα αυτή. Το 2009, η διαδικασία αυτή απέδειξε για πρώτη φορά, ότι οι φθαλικές ενώσεις (μια κατηγορία ενδοκρινικών τοξικών που βρίσκονται στα PVC, στα πλαστικά, στα συνθετικά υλικά, στα σπρέι, κτλ.) αναστέλλουν την ανάπτυξη των σπερματοζωαρίων στο ανθρώπινο έμβρυο .

Σε αυτή τη νέα μελέτη, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι η έκθεση των ανθρώπινων εμβρυϊκών όρχεων plastika-orxeis-agoria-gennhtika-organaστη δισφαινόλη Α μειώνει την παραγωγή της τεστοστερόνης, και μιας άλλης ορμόνης των  όρχεων που είναι απαραίτητη για τους όρχεις ώστε να κατέβουν προς τους θύλακες κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ανάπτυξης. Μόνο μια συγκέντρωση 2 μικρογραμμαρίων ανά λίτρο δισφαινόλης Α ήταν επαρκής για να παράγει αυτά τα αποτελέσματα!!! Αυτή η συγκέντρωση είναι ίση με την μέση συγκέντρωση που βρίσκεται γενικά στο αίμα, στα ούρα και στο αμνιακό υγρό του πληθυσμού.

Η τεστοστερόνη είναι γνωστό ότι παράγεται από τους όρχεις κατά τη διάρκεια της ζωής του εμβρύου, προκαλώντας την αρρενοποίηση των εσωτερικών και των εξωτερικών γεννητικών οργάνων τα οποία, απουσία της τεστοστερόνης, αναπτύσσονται αυθόρμητα όπως και στα θηλυκά. Επιπλέον, είναι πιθανό ότι η τεστοστερόνη παίζει επίσης ρόλο στην ανάπτυξη των όρχεων. Ως εκ τούτου, η σημερινή έκθεση των εγκύων γυναικών στη δισφαινόλη Α μπορεί να είναι μία από τις αιτίες των προβλημάτων αρρενοποίησης (όπως η υποσπαδία και η κρυψορχία), η συχνότητα των οποίων έχει διπλασιαστεί τα τελευταία 40 χρόνια. Σύμφωνα με την René Habert, “είναι επίσης πιθανό η δισφαινόλη Α να συμβάλλει στη μείωση της παραγωγής σπέρματος και στην αύξηση της συχνότητας του καρκίνου των όρχεων στους ενήλικες, που έχουν παρατηρηθεί κατά τις τελευταίες δεκαετίες.”

Επιπλέον, οι ερευνητές συνέκριναν την απόκριση στη δισφαινόλη Α των ανθρώπινων εμβρυϊκών όρχεων με την απόκριση των εμβρυϊκών όρχεων των αρουραίων και των ποντικών.

Έχουμε παρατηρήσει ότι το ανθρώπινο είδος είναι πολύ πιο ευαίσθητο στη δισφαινόλη Α από τους αρουραίους και τα ποντίκια. Αυτά τα αποτελέσματα θα πρέπει να επιστήσουν την προσοχή στην τοξικολογία κατά την προβολή των δεδομένων που συγκεντρώθηκαν από ζώα για να καθορίσουν τα ανεκτά όρια της έκθεσης για υγεία του ανθρώπου, εξηγεί η René Habert.

 

 

Σχετικά Άρθρα:

Comments are closed.