Προηγμένη Εξατομικευμένη Ιατρική

+30 210 9756400

 

Η υπέρταση έχει πάρει πλέον διαστάσεις πανδημίας. Σχεδόν το σύνολο του πληθυσμού θα παρουσιάσει κάποια στιγμή υπέρταση, ενώ κυρίως οι άντρες από 50 ετών και πάνω έχουν πολύ αυξημένες πιθανότητες να αναπτύξουν υπέρταση. Οι λόγοι που οδηγούν στη διαταραχή αυτή είναι πολλοί και οι κυριότεροι είναι το άγχος, το κάπνισμα, η κακή διατροφή ενώ συνήθως συνοδεύεται και από υψηλή προδιάθεση για εκδήλωση άλλων ασθενειών όπως ο διαβήτης και καρδιαγγειακά νοσήματα.

Ολοένα και αυξανόμενα στοιχεία δείχνουν μια επιδημιολογική, σε πρώτη φάση, συσχέτιση των περιστατικών υπέρτασης με έκθεση σε βαρέα μέταλλα. Η έκθεση αυτή μπορεί να είναι περιστασιακή, όπως η κατανάλωση νερού επιμολυσμένου με αρσενικό ή υδράργυρο, ή και συνεχής όπως η έκθεση σε μόλυβδο ή υδράργυρο στην εργασία, η συχνή κατανάλωση ψαριών, οι παλιές βαφές και κολλήσεις κ.ά.

Στην προσπάθεια να αποκαλύψει το συσχετισμό αυτό ο Dr. Houston από την Ιατρική Σχολή του Vanderbilt των Ηνωμένων Πολιτειών και η ομάδα του δημοσίευσαν μια έρευνα, για το πως τα βαρέα μέταλλα επηρεάζουν τη σωστή αγγειακή λειτουργία οδηγώντας στην υπέρταση.

Ο υδράργυρος, το κάδμιο και άλλα βαρέα μέταλλα έχουν πολύ μεγάλη συγγένεια (προτιμούν δηλαδή να ενώνονται) με κάποιες ομάδες ατόμων που ονομάζονται σουλφυδρυλομάδες (-SH). Οι ομάδες αυτές βρίσκονται σε εκατοντάδες ένζυμα στο οργανισμό μας, σε πάρα πολλά αμινοξέα αλλά και αντιοξειδωτικά, όπως η N-ακετυλοκυστεΐνη, το α-λιποϊκό οξύ και η γλουταθειόνη. Ως αποτέλεσμα, τα βαρέα μέταλλα απενεργοποιούν τις σημαντικές αυτές ενώσεις οδηγώντας σε πολύ αυξημένο οξειδωτικό στρες. Επιπλέον, επειδή η δομή τους είναι όμοια με αυτή άλλων, ευεργετικών μετάλλων, όπως ο ψευδάργυρος και ο χαλκός, τα αντικαθιστούν στις μεταβολικές τους δράσεις, μειώνοντας έτσι τη διαθεσιμότητά τους στον οργανισμό. Πρόσφατα μάλιστα βρέθηκε ότι απενεργοποιούν και μία πολύ σημαντική τάξη ενζύμων, τις μεταλλοθειονίνες.

Ο υδράργυρος προωθεί τη μιτοχονδριακή δυσλειτουργία μέσω της μείωσης του ΑΤΡ (το ενεργειακό νόμισμα του οργανισμού), εξουδετερώνει όλη τη γλουταθειόνη, αυξάνει τα λιπιδικά υπεροξείδια και ως αποτέλεσμα καταστρέφονται οι μεμβράνες των κυττάρων που αποτελούνται από λιπαρά οξέα. Ο υδράργυρος έχει ανταγωνιστικές δράσεις και με το σημαντικότατο σελήνιο. Οι συνολικές αγγειακές επιδράσεις που έχει ο υδράργυρος περιλαμβάνουν πολύ υψηλό οξειδωτικό στρες, δυσλειτουργία των λείων μυών, ενδοθηλιακή δυσλειτουργία, δυσλιπιδαιμία, ανοσιακή δυσλειτουργία και αλλοίωση του μιτοχονδρίου. Κλινικά, αυτά μεταφράζονται σε υπέρταση, καρδιαγγειακά νοσήματα, έμφραγμα του μυοκαρδίου, αθηροσκλήρυνση και νεφρική ανεπάρκεια με πρωτεϊνουρία. Παράλληλα, μειώνει τις ευεργετικές ιδιότητες του ιχθυέλαιου και των ω-3 λιπαρών οξέων. Ο υδράργυρος, μαζί με το κάδμιο απενεργοποιούν επίσης το σημαντικότατο ένζυμο COMT, κάτι που αυξάνει τα επίπεδα της αδρεναλίνης, της νοραδρεναλίνης και της ντοπαμίνης με αποτέλεσμα να δίνεται σήμα για αύξηση της πίεσης.

Το κάδμιο συσσωρεύεται στους νεφρούς προκαλώντας πρωτεϊνουρία και νεφρική δυσλειτουργία που σχετίζονται με υπέρταση. Επίσης, μειώνει τη λειτουργικότητα δύο ακόμα πρωτεϊνών, της CYP4A11 και των PPARs, που σχετίζονται με κατακράτηση νατρίου, δυσανεξία στη γλυκόζη, δυσλιπιδαιμία και απώλεια ψευδαργύρου.

Τα στοιχεία αυτά που παρουσιάζει ο Dr Houston είναι εκτενώς αποδεδειγμένα, ενώ υπάρχουν ακόμη εκατοντάδες στέρεες ενδείξεις οι οποίες αποδεικνύουν ότι τα βαρέα μέταλλα, επηρεάζουν τη σωστή σηματοδότηση των αγγείων που ελέγχει την αρτηριακή πίεση με αποτέλεσμα την εμφάνιση υπέρτασης και όλων των επακόλουθων συνεπειών της. Για το λόγο αυτό, πρέπει σε κάθε περίπτωση να εξετάζεται το ενδεχόμενο τοξικότητας από υδράργυρο, κάδμιο, μόλυβδο, αρσενικό κ.ά. (ιδίως στους καπνιστές), μέσω ειδικής εξέτασης ούρων, όπως η Στοιχειακή Ανάλυση Βαρέων Μετάλλων.

Σχετικά Άρθρα:

Comments are closed.