Προηγμένη Εξατομικευμένη Ιατρική

+30 210 9756400

Σε μια συγκλονιστική μελέτη που δημοσιεύεται στο περιοδικό Environmental Health, οι ερευνητές στο UC Davis και στο UCLA μέτρησαν την τροφιμογενή έκθεση σε τοξίνες σε παιδιά και ενήλικες, με τον προσδιορισμό τροφίμων με υψηλά επίπεδα τοξικών ενώσεων και τον καθορισμό του ποσού που καταναλώθηκε από αυτά τα τρόφιμα. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι μέλη της οικογένειας, και ιδιαίτερα τα παιδιά προσχολικής ηλικίας, βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο έκθεσης στο αρσενικό, στη διελδρίνη,  στο DDE (ένας μεταβολίτης του DDT), στις διοξίνες και τα ακρυλαμίδια. Αυτές οι ενώσεις έχουν συνδεθεί με καρκίνο, με αναπτυξιακές διαταραχές, με γενετικές ανωμαλίες και με άλλες παθήσεις. Ωστόσο, η μελέτη περιλαμβάνει και διαιτητικές τροποποιήσεις που θα μπορούσαν να μετριάσουν τον κίνδυνο.

Οι δηλητηριώδεις ουσίες εισέρχονται στο φαγητό μας με πολλούς τρόπους, δήλωσε η κύρια ερευνήτρια της μελέτης Irva Hertz-Picciotto, καθηγήτρια και επικεφαλής του Τμήματος Περιβαλλοντικής και Εργασιακής Υγείας στο UC Davis. Μπορεί να είναι χημικές ουσίες που δεν έχουν τίποτα να κάνουν με το φαγητό ή τα παραπροϊόντα της επεξεργασίας. Θέλαμε να καταλάβουμε τις διατροφικά μονοπάτια με τα οποία τα φυτοφάρμακα, τα μέταλλα και άλλες τοξίνες μπαίνουν στο σώμα.

Οι ερευνητές αξιολόγησαν τον κίνδυνο, συγκρίνοντας την κατανάλωση τοξίνης με βάση τα θεσπισμένα κριτήρια αξιολόγησης για τον κίνδυνο καρκίνου και για λοιπούς κινδύνους για την υγεία. Όλα τα παιδιά στη μελέτη (207 παιδιά προσχολικής ηλικίας, μεταξύ δύο και επτά και 157 παιδιά σχολικής ηλικίας μεταξύ πέντε και επτά) ξεπέρασαν τα όρια για το αρσενικό, για τη διελδρίνη, για DDE και για διοξίνες. Επιπλέον, περισσότερο από το 95 τοις εκατό των παιδιών προσχολικής ηλικίας υπερέβησαν τα επίπεδα κινδύνου για το ακρυλαμίδιο, ένα μαγειρικό παραπροϊόν που συχνά βρίσκεται σε επεξεργασμένες τροφές, όπως πατάτες και τσιπς. Η έκθεση στα φυτοφάρμακα ήταν ιδιαίτερα υψηλή σε ντομάτες, ροδάκινα, μήλα, πιπεριές, σταφύλια, μαρούλια, μπρόκολα, φράουλες, σπανάκι, σε γαλακτοκομικά, σε αχλάδια, σε πράσινα φασόλια και σέλινο.

Εστιάσαμε στα παιδιά, επειδή η πρώιμη έκθεση μπορεί να έχει μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην ανάπτυξη διάφορων παθήσεων, δήλωσε ο Rainbow Vogt, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. Επί του παρόντος, η Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος μετρά μόνο τον κίνδυνο έκθεσης σε μεμονωμένες δηλητηριώδεις ουσίες. Εμείς θέλαμε να εκτιμήσουμε το συσσωρευτικό κίνδυνο από δηλητηριώδεις ουσίες στη διατροφή. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης αποδεικνύουν την ανάγκη για πρόληψη της έκθεσης μικρών παιδιών σε πολλαπλές τοξίνες σε για να μειωθεί ο κίνδυνος για καρκίνο

Συγκεκριμένα, στη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν 44 τρόφιμα που είναι γνωστό ότι έχουν υψηλές συγκεντρώσεις τοξικών ενώσεων στα μέταλλα: αρσενικό, μόλυβδο και υδράργυρο, στα φυτοφάρμακα: chlorpyrifos, permethrin και endosulfan, σε ανθεκτικούς οργανικούς ρύπους όπως διοξίνες, το DDT, τη διελδρίνη και το chlordane, και τέλος το παραπροϊόν της επεξεργασίας τροφίμων ακρυλαμίδιο.

Ίσως το πιο ανησυχητικό είναι ότι τα παιδιά προσχολικής ηλικίας είχαν υψηλότερη έκθεση σε περισσότερες από τις μισές τοξικές ενώσεις που μετρήθηκαν. Ακόμα και  η σχετικά χαμηλή έκθεση μπορεί να αυξήσει σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου ή νευρολογικής βλάβης.

Πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί με τα παιδιά, επειδή έχουν την τάση να είναι πιο ευάλωτα σε πολλές από αυτές τις χημικές ουσίες και τις επιπτώσεις τους στην ανάπτυξη του εγκεφάλου, λέει ο Hertz-Picciotto. Αν και τα αποτελέσματα αυτά είναι αιτία ανησυχίας, η μελέτη επισημαίνει επίσης τις στρατηγικές για τη μείωση της έκθεσης στην οικογένεια. Για παράδειγμα, τα βιολογικά προϊόντα έχουν τα χαμηλότερα επίπεδα φυτοφαρμάκων. Επιπλέον, οι τύποι τοξίνης διαφέρουν σε διαφορετικά τρόφιμα. Ορισμένα φυτοφάρμακα μπορεί να βρεθούν στο μαρούλι και στο μπρόκολο, ενώ άλλα επηρεάζουν τα ροδάκινα και τα μήλα.

Αλλάζοντας τη διατροφή μας και τη διατροφή των παιδιών μας θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε να μειωθεί η έκθεση, δήλωσε ο Hertz-Picciotto. Επειδή τα διαφορετικά τρόφιμα αντιμετωπίζονται με διαφορετικό τρόπο στην πηγή, οι διατροφικές αλλαγές μπορεί να βοηθήσουν στην προστασία μας από τη συσσώρευση μιας συγκεκριμένης τοξίνης

Οι οικογένειες μπορούν επίσης να μειώσουν την κατανάλωση του κρέατος των ζώων και τα λίπη, τα οποία ενδέχεται να περιέχουν υψηλά επίπεδα DDE και άλλων οργανικών ρύπων, και να στραφούν στο βιολογικό γάλα. Ενώ ο υδράργυρος είναι πιο συχνά διαδεδομένος στα ψάρια, η συσσώρευσή του ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό ανάλογα το είδος. Τα μικρότερα ψάρια, χαμηλότερα στην τροφική αλυσίδα, έχουν κατά κανόνα χαμηλότερα επίπεδα υδραργύρου. Επιπλέον, τα ακρυλαμίδια είναι σχετικά εύκολο να απομακρυνθούν από τη διατροφή.

Τα ακρυλαμίδια προέρχονται από τα πατατάκια και άλλα επεξεργασμένα δημητριακά, είπε μία από τους συγγραφείς Deborah Bennett, αναπληρώτρια καθηγήτρια Περιβαλλοντικής και Εργασιακής Υγείας στο UC Davis. Ακόμα και αν αφήσουμε κατά μέρος τις πιθανές τοξίνες στα τρόφιμα αυτά, δεν πρέπει να τρώμε μεγάλες ποσότητες από αυτά ούτως ή άλλως. Ωστόσο, θα πρέπει να τρώμε φρούτα, λαχανικά και ψάρια, τα οποία είναι γενικά υγιεινές τροφές. Εμείς απλά πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί στο πώς θα τα διαλέγουμε.

Η μελέτη επισημαίνει επίσης μια σειρά από θέματα πολιτικής, όπως το πώς να καλλιεργήσουμε οι ίδιοι το φαγητό μας και τη διαδικασία έγκρισης των πιθανών τοξικών ενώσεων. Αν και το φυτοφάρμακο DDT είχε απαγορευτεί πριν από 40 χρόνια, η μελέτη έδειξε σημαντικό κίνδυνο από την έκθεση σε αυτό.

Με δεδομένη τη σημαντική έκθεση σε ‘κληρονομικούς’ ρύπους, η κοινωνία θα πρέπει να ανησυχεί για την ανθεκτικότητα που εισάγουμε στο περιβάλλον, δήλωσε η Μπένετ. Αν αργότερα ανακαλύψουμε μια χημική ουσία που να έχει σημαντικούς κινδύνους για την υγεία, θα περάσουν δεκαετίες προτού να αφαιρεθεί τελείως από το οικοσύστημα.

Σχετικά Άρθρα:

Comments are closed.