Προηγμένη Εξατομικευμένη Ιατρική

+30 210 9756400

Γενική Επισκόπηση

Μια από τις πρώτες αναφορές στην έννοια ενός «ευερέθιστου εντέρου» εμφανίστηκε στο Rocky Mountain Medical Journal το 1950. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για να κατηγοριοποιήσει τους ασθενείς που εμφάνισαν συμπτώματα διάρροιας, κοιλιακού πόνου και δυσκοιλιότητας, αλλά όπου δεν είχαν μολυσματικά αιτία. Οι πρώτες θεωρίες πρότειναν το ευερέθιστο έντερο να προκαλείται από ψυχοσωματική ή ψυχική διαταραχή. Δυστυχώς στην Ελλάδα του 2018 η άποψη αυτή συνεχίζει να είναι η κυρίαρχη!

Το Ευερέθιστο Έντερο επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα ζωής και μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε απώλεια εργασίας. Άλλες λειτουργικές διαταραχές όπως άγχος, κατάθλιψη και σύνδρομο χρόνιας κόπωσης συνυπάρχουν τις περισσότερες φορές στους ανθρώπους που πάσχουν από το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου. Άλλες διαταραχές που επίσης συνοδεύουν το ευερέθιστο έντερο, και δεν εντοπίζονται όμως στο έντερο είναι η σεξουαλική δυσλειτουργία, η ινομυαλγία, οι επείγουσες και συχνές ουρήσεις, ο κακός ύπνος, πόνος στη μέση, προβλήματα με την περίοδο και αϋπνία.

Τι είναι το Ευερέθιστο Έντερο;

Το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου (ευερέθιστο έντερο (ΕΕ) ή αλλιώς σπαστική κολίτιδα – στα αγγλικά Irritable Bowel Syndrome ή IBS) ΔΕΝ είναι ΜΙΑ συγκεκριμένη διαταραχή! Ο όρος χρησιμοποιείται για να δηλώσει μια ομάδα συμπτωμάτων που περιλαμβάνουν κοιλιακό πόνο ή/και μεταβολές στις κενώσεις χωρίς όμως ένδειξη υποκείμενης βλάβης. Αυτό σε κοινά Ελληνικά σημαίνει ότι η διάγνωση γίνεται κατ’ αποκλεισμού: Δηλαδή οι απεικοντιστικές ή επεμβατικές εξέτασεις (κολονοσκόπηση ή/και γαστροσκόπηση) δεν δείχνουν κάτι παθολογικό αλλά τα συμπτώματα είναι έκδηλα. Στο σύνδρομο έχουν δοθεί διαφορα ονόματα μεταξύ των οποίων τα: ευερέθιστο έντερο και σπαστική κολίτιδα είναι τα πιο συχνά.

Συχνότητα

Το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου είναι η πιο συχνή γαστρεντερική ενόχληση παγκοσμίως. Η συχνότητα εμφάνισής του στον ανεπτυγμένο κόσμο κυμαίνεται από 10 – 20%. Είναι πιο συνηθισμένο στη Νότια Αμερική και λιγότερο συνηθισμένο στη Νοτιοανατολική Ασία. Είναι δύο φορές πιο συνηθισμένο σε γυναίκες από άνδρες και συνήθως εμφανίζεται πριν την ηλικία των 45 ετών. Η διαταρχή φαίνεται να γίνεται λιγότερο συχνή με την αύξηση της ηλικίας. Το σύνδρομο δεν επηρεάζει το προσδόκιμο ζωής και δεν θεωρείται ότι οδηγεί σε άλλες σοβαρές ασθένειες. Η πρώτη περιγραφή της κατάστασης ήταν το 1820 ενώ ο όρος “σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου” άρχισε να χρησιμοποιείται το 1944.

Ταξινόμηση Ευερέθιστου Εντέρου (Σπαστικής Κολίτιδας)

Ως διαταραχή κατατάσσεται στις Λειτουργικές Γαστρεντερικές Διαταραχές. Ο όρος “Λειτουργική” (συνώνυμος του όρου “ιδιοπαθής”) σημαίνει οποιαδήποτε ασθένεια με άγνωστη αιτία ή μηχανισμό αυθόρμητης προέλευσης.

Xωρίζεται συνήθως σε τέσσερις υποκατηγορίες: το IBS-D (όπου κυριαρχεί η διάρροια), το IBS-C (όπους κυριαρχεί η δυσκοιλιότητα), το IBS-M (συνυπάρχουν διάρροια και δυσκοιλιότητα) και το IBS-U (όπου ούτε διάρροια ούτε δυσκοιλιότητα είναι συχνά συμπτώματα). Σε κάποιες βιβλιογραφικές αναφορές προστίθενται και οι κατηγορίες IBS-A (όπου εναλλάσσεται η διάρροια με τη δυσκοιλιότητα) και η κατηγορία όπου κύριο σύμπτωμα είναι ο πόνος. Επίσης στην περίπτωση όπου το σύνδρομο εμφάνισε οξεία έναρξη μετά από λοιμώδη ασθένεια που είχε τουλάχιστον δύο από: πυρετό, έμετο, διάρροια και θετική καλλιέργεια κοπράνων συναντάται με τον όρο “μετα-λοιμώδες IBS” (IBS-PI).

Συμπτώματα Ευερέθιστου Εντέρου

Τα κύρια συμπτώματα της σπαστικής κολίτιδας είναι ο κοιλιακός πόνος ή μια γενικότερη εντερική δυσφορία σε συνδυασμό με συχνή διάρροια ή/και δυσκοιλιότητα και γενικευμένη αλλαγή στις κενώσεις. Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν ξαφνικά και να υποχωρήσουν μέσα σε μία ημέρα, αλλά εξίσου πιθανές είναι και επαναλαμβανόμενες κρίσεις ή κρίσεις διαρκείας. Μπορεί επίσης να υπάρχει επείγουσα ανάγκη για αφόδευση, αίσθηση ατελούς κένωσης, αέρια και κοιλιακή διάταση. Σε ορισμένες περιπτώσεις (αλλά όχι σε όλες), τα συμπτώματα ανακουφίζονται μετά την κένωση.

Όπως είπαμε και πιο πάνω, τα άτομα με ΕΕ, πιο συχνά από το γενικό πληθυσμό, πάσχουν ταυτόχρονα και από γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, διαταραχές που σχετίζονται με το ουροποιητικό σύστημα, σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, ινομυαλγία, κεφαλαλγία, οσφυαλγία και ψυχιατρικά συμπτώματα όπως κατάθλιψη και άγχος. Περίπου το ένα τρίτο των ανδρών και των γυναικών που έχουν σπαστική κολίτιδα αναφέρουν επίσης σεξουαλική δυσλειτουργία, συνήθως με τη μορφή μειωμένης λίμπιντο.

 

Στα NUTRILABS διαθέτουμε ΜΟΝΑΔΙΚΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ εκατοντάδες ειδικές διαγνωστικές εξετάσεις για τον ακριβή προσδιορισμό ΤΩΝ ΑΙΤΙΩΝ χρόνιων, δυσίατων και δυσδιάγνωστων διαταραχών.

 
Καλέστε μας τώρα στο 210 9756400 και ενημερωθείτε

 

 

Τα συμπτώματα του συνδρόμου εμφανίζονται συνήθως ξαφνικά (συχνά μετά από μια σοβαρή εντερική λοίμωξη ή άλλη ασθένεια ή από κάποιο σημαντικό και στρεσογόνο συμβάν ζωής) και γενικά διαρκούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, πολλές φορές για χρόνια. Τα συμπτώματα είναι κοινά και σε άλλες σοβαρές γαστρεντερικές διαταραχές όπως κοιλιοκάκη, μικροσκοπική κολίτιδα, φλεγμονώδης νόσος του εντέρου και στον καρκίνο, οπότε η σωστή διαφοροδιάγνωση είναι πολύ σοβαρή υπόθεση! Στα πλαίσια αυτού αξίζει να αναφερθεί ότι το Αμερικάνικο Κολλέγιο Γαστρεντερολογίας συστήνει όλοι οι ασθενείς να ελέγχονται για κοιλιοκάκη ως απαραίτητο βήμα πριν την τελική διάγνωση για ευερέθιστο έντερο.

Αιτίες Ευερέθιστου Εντέρου

Επίσημα οι αιτίες του ευεθερίστου εντέρου δεν θεωρούνται σαφείς. Βιβλιογραφικά, αιτίες περιλαμβάνουν τον άξονα εντέρου-εγκεφάλου, διαταραχές κινητικότητας του εντέρου, ευαισθησία στον πόνο, λοιμώξεις συμπεριλαμβανομένης της βακτηριακής υπερανάπτυξης του λεπτού εντέρου, διαταραχές στα μονοπάτια των νευροδιαβιβαστών, γενετικοί παράγοντες και τροφικές υπερευαισθησίες.

Η εκτενέστατη κλινική μας εμπειρία έχει να προσθέσει αρκετές ακόμα αιτίες στην παραπάνω λίστα. Εξωκρινής παγκρεατική ανεπάρκεια, ισχυρά ισταμινοπαραγωγά βακτήρια, αλλοίωση εντερικής οξύτητας, υποχλωρυδρία ή υπερχωρυδρία, εκτεταμένη εντερική δυσβίωση και παραγωγή ή δυσαπορρόφηση δευτερευόντων χολικών οξέων είναι μόνο μερικές από αυτές. Για την συγκεκριμένη συμπτωματολογία που προκαλεί ή κάθε μία από τις αιτίες αυτές διαβάστε εδώ.

Σε ότι αφορά τους ψυχολογικούς παράγοντες, όπως η κατάθλιψη ή το άγχος, επίσημα πια δεν θεωρούνται ότι προκαλούν ή επηρεάζουν την εμφάνιση του ευερέθιστου εντέρου/σπαστικής κολίτιδας, αλλά διαδραματίζουν ρόλο στην επιμονή και την υποκειμενική αίσθηση των συμπτωμάτων. Για τον λόγο αυτό, μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματα του ευερέθιστου εντέρου/σπαστικής κολίτιδας και την ποιότητα ζωής του ασθενούς.

Σε αντίθεση με τους ψυχολογικούς παράγοντες, η χρήση αντιβιοτικών φαίνεται να αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο ανάπτυξης σπαστικής κολίτιδας.

Αναλυτικά:

Μεταλοιμώδες Ευερέθιστο Έντερο

Ο κίνδυνος ανάπτυξης ευερέθιστου εντέρου αυξάνεται έξι φορές μετά από οξεία γαστρεντερική λοίμωξη. Περίπου το 10 τοις εκατό των περιπτώσεων σπαστικής κολίτιδας θεωρείται ότι ενεργοποιούνται από οξεία γαστρεντερίτιδα. Εκτός από τη σοβαρότητα της ίδιας της λοίμωξης, περαιτέρω παράγοντες κινδύνου είναι η νεαρή ηλικία, και ο παρατεταμένος πυρετός. Το μετα-λοιμώδες ευερέθιστο έντερο συνήθως εκδηλώνεται ως ο υπότυπος της διάρροιας. Μελέτες που ερευνούσαν το μηχανισμό ενεργοποίησης κατέδειξαν ότι η απελευθέρωση υψηλών επιπέδων προφλεγμονωδών κυτταροκινών κατά τη διάρκεια οξείας εντερικής λοίμωξης προκαλεί αυξημένη διαπερατότητα του εντέρου που οδηγεί σε μετακίνηση (ο αγγλικός όρος είναι bacterial translocation και αναφέρεται στην ελληνική βιβλιογραφία και ως «αλλόθεση») των συμβιωτικών βακτηρίων διαμέσου του επιθηλιακού φραγμού με αποτέλεσμα σημαντική βλάβη στους τοπικούς ιστούς, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε χρόνιες βλάβες του εντέρου. Ωστόσο, η αυξημένη διαπερατότητα του εντέρου συνδέεται στενά με το ευερέθιστο έντερο ανεξάρτητα από το εάν η σπαστική κολιτιδα ξεκίνησε από μια λοίμωξη ή όχι . Επίσης μια σχέση μεταξύ της βακτηριακής υπερανάπτυξης του λεπτού εντέρου και του συνδρόμου δυσαπορρόφησης έχει προταθεί ότι εμπλέκεται στην αιτιολογία του μετα-λοιμώδους ευερέθιστου εντέρου.

 

Αξίζει να σημειωθεί ότι η θεωρία της εντερικής διαπερατότητας που είχε προταθεί από την Ιατρική κοινότητα της Λειτουργικής Ιατρικής εδώ και πάνω από μία δεκαετία, θεωρείτο τσαρλατανισμός ως και πρόσφατα από την «κλασσική» Ιατρική κοινότητα. Σήμερα η θεωρία εμφανίζεται πια σε δεκάδες ιατρικά άρθρα εξαιρετικά έγκριτων περιοδικών αλλά ακόμα και στην wikipedia. Στην Ελλάδα του 2018 είναι ακόμα άγνωστη!

 

Στρες & Ευερέθιστο Έντερο

Το στρες ΔΕΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ μεν τη διαταρχή αλλά αποτελεί σημαντική παράμετρο στην εξέλιξή της. Δημοσιεύσεις που υπογραμμίζουν το ρόλο του “άξονα” του εγκεφάλου-εντέρου εμφανίστηκαν ήδη από τη δεκαετία του 1990. Επίσης η παιδική σωματική και ψυχολογική κακοποίηση συχνά συνδέεται με την ανάπτυξη του ευερέθιστου εντέρου/σπαστικής κολίτιδας.

Δεδομένων των υψηλών επιπέδων άγχους που παρατηρούνται στους ασθενείς με ευερέθιστο έντερο και της αλληλοεπικάλυψης με διαταραχές όπως η ινομυαλγία και το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, σε ένα ολοκληρωμένο μοντέλο του ευερέθιστου εντέρου εισάγεται η θεωρία της διαταρχής του συστήματος άγχους. Η απόκριση στρες οργανικά περιλαμβάνει τον άξονα ΗΡΑ και το συμπαθητικό νευρικό σύστημα, από τα οποία και τα δύο έχουν αποδειχθεί ότι λειτουργούν μη φυσιολογικά σε ασθενείς με σπαστική κολίτιδα. Ψυχιατρικές ασθένειες ή άγχος προηγούνται των συμπτωμάτων ευερέθιστου εντέρου/σπαστικής κολίτιδας στα δύο τρίτα των ασθενών και ψυχολογικά νευρωτικά χαρακτηριστικά προδιαθέτουν προηγουμένως υγιείς ανθρώπους στην ανάπτυξη του ευερέθιστου εντέρου μετά από γαστρεντερίτιδα.

Βακτήρια & Ευερέθιστο Έντερο

Η βακτηριακή υπερανάπτυξη του λεπτού εντέρου (Small Intestine Bacterial Overgrowth ή SIBO) εμφανίζεται με μεγαλύτερη συχνότητα σε ασθενείς που έχουν διαγνωστεί με ΕΕ σε σύγκριση με υγιή πληθυσμό. Το SIBO είναι πιο σύνηθες σε διαρροϊκή σπαστική κολίτιδα, αλλά εμφανίζεται και στο ευερέθιστο έντερο που κυριαρχεί η δυσκοιλιότητα επίσης συχνότερα από τον υγιή πληθυσμό. Τα συμπτώματα του SIBO περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων φούσκωμα, κοιλιακό άλγος, διάρροια ή δυσκοιλιότητα. Το ευερέθιστο έντερο μπορεί στους ασθενείς με SIBO να είναι το αποτέλεσμα μιας ανώμαλης απόκρισης του ανοσοποιητικού συστήματος που αλληλεπιδρά με το μικροβίωμα του εντέρου με αποτέλεσμα ένα μη φυσιολογικό προφίλ σηματοδότησης κυτταροκινών.

 

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η βακτηριακή υπερανάπτυξη του λεπτού εντέρου (SIBO) είναι επίσης άγνωστη στην Ελλάδα του 2018, την ίδια στιγμή που διεθνείς μελέτες και η Αμερικανική Γαστρεντερολογική εταιρεία την θεωρούν απαραίτητη διερεύνηση ΠΡΙΝ την διαφορική διάγνωση του ευερέθιστου εντέρου. Δυστυχώς θα συναντήσουμε και παρακάτω παρόμοιες «άγνωστες» πτυχές του φαινομένου.

 

Μύκητες & Ευερέθιστο Έντερο

Υπάρχουν ολοένα και περισσότερες ενδείξεις ότι μεταβολές στην μικροβιακή εντερική χλωρίδα (δυσβίωση) σχετίζονται με τις εντερικές εκδηλώσεις του ευερέθιστου εντέρου, αλλά και με την ψυχιατρική πλευρά της διαταραχής που συνυπάρχει σχεδόν στο 80% των ασθενών με ευερέθιστο έντερο! Ο ρόλος του μικροβιώμτος του εντέρου και ιδιαίτερα ο μη φυσιολογικός πολλαπλασιασμός του μύκητα Candida albicans σε σημαντικό ποσοστό των ασθενών με ΕΕ είναι δεδομένος.

Πρωτόζωα/Παράσιτα & Ευερέθιστο Έντερο

Η επικράτηση πρωτοζωικών λοιμώξεων στις βιομηχανικές χώρες (π.χ. Ηνωμένες Πολιτείες και Καναδά) στον 21ο αιώνα είναι ακόμα μια αιτία εκδήλωσης του ΕΕ. Οι λοιμώξεις (δηλαδή μολύνσεις) από πρωτόζωα μπορούν να προκαλέσουν συμπτώματα που συναντάμε σε συγκεκριμένους υποτύπους του ευερέθιστου εντέρου, π.χ. λοίμωξη από ορισμένους υποτύπους της βλαστοκύστης hominis (βλαστοκύστωση).
Από το 2017, τα στοιχεία δείχνουν ότι ο αποικισμός της βλαστοκύστης συμβαίνει συχνότερα σε άτομα που πάσχουν από ευερέθιστο έντερο και είναι ένας πιθανός παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη του πλήρους συνδρόμου. Το παράσιτο Dientamoeba fragilis θεωρείται επίσης ένας πιθανός οργανισμός για μελέτη, αν και μπορεί να βρεθεί και σε άτομα χωρίς ευερέθιστο έντερο.

Μηχανισμός

Υπάρχουν σαφέστατες ενδείξεις σημαντικών διαταραχών στην εντερική χλωρίδα των ατόμων που πάσχουν από ΕΕ, όπως μειωμένη ποικιλομορφία, μείωση των βακτηρίων που ανήκουν στην οικογένεια Bacteroidetes και αύξηση πληθυσμών σε αυτά που ανήκουν στην οικογένεια Firmicutes. Οι μεταβολές στη χλωρίδα του εντέρου είναι πιο σοβαρές σε άτομα που εμφανίζουν τον διαρροϊκό τύπο του συνδρόμου.

Η δική μας κλινική εμπειρία μέσω εξειδικευμένων εξετάσεων ανάλυσης της μικροβιακής χλωρίδας (ακόμα και σε επίπεδο DNA) απκαλύπτει επίσης μείωση ή μη ανίχνευση σημαντικών προβιοτικών στελεχών (Akkermansia muciniphila, μπιφιδοβακτήρια και γαλακτοβάκιλλοι) αλλά και ύπαρξη σε πολλές περιπτώσεις ισχυρά παθογόνων βακτηρίων όπως Klebsiella pneumoniae, Enterobacter cloacae, Morganella morganii και proteus mirabilis.

Επίσης ένα κοινό εργαστηριακό μας εύρημα σε ασθενείς με ΕΕ είναι αντισώματα έναντι κοινών συστατικών της χλωρίδας του εντέρου (π.χ. της πρωτεΐνης φλαγγελίνης), το οποίο αποτελεί και σημαντική ένδειξη της εμπλοκής του ανοσοποιητικού στην διαταρχή. Επίσης ανιχνεύεται χρόνια φλεγμονή αλλά χαμηλού βαθμού του βλεννογόνου του ανοσοποιητικού.

Γενικά τόσο οι γενετικοί όσο και οι περιβαλλοντικοί παράγοντες φαίνεται να είναι σημαντικοί στην ανάπτυξη του ευερέθιστου εντέρου. Μελέτες έχουν δείξει ότι το ευερέθιστο έντερο έχει σαφείς γενετικές συνιστώσες, παρόλο που η επίδραση των περιβαλλοντικών παραγόντων φαίνεται ότι είναι η κυρίαρχη.

Διαφορική Διάγνωση Ευερέθιστου Εντέρου

Γενικά

Λόγω του ιδίου του ορισμού του συνδρόμου (συλλογή συμπτωμάτων) δεν υπάρχει ΜΙΑ εργαστηριακή ή απεικονιστική εξέταση που να επιβεβαιώνει ή να αποκλείει το ευερέθιστο έντερο.

Σε πρώτο επίπεδο η διάγνωση ξεκινά με την εξαίρεση σοβαρών ασθενειών που μπορούν να προκαλέσουν συμπτώματα παρόμοια με αυτά της σπαστικής κολίτιδας. Στη συνέχεια, ακολουθεί συνήθως μια διαδικασία κατηγοριοποίησης των συμπτωμάτων του ασθενούς.

Σύμφωνα με τις νεότατες παγκόσμιες συστάσεις θα πρέπει να γίνεται ενδελεχής διερεύνηση σε όλους τους ασθενείς για παρασιτικές λοιμώξεις, δυσανεξία στη λακτόζη, βακτηριακή υπερανάπτυξη του λεπτού εντέρου (SIBO) και για κοιλιοκάκη πριν οριστικοποιηθεί η διάγνωση του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου. Σε ασθενείς ηλικίας άνω των 50 ετών συνιστάται επίσης κατά πρίπτωση να υποβάλλονται σε προληπτική κολονοσκόπηση.

Δυστυχώς η έρευνα σε παγκόσμιο επίπεδο αποδεικνύει ότι αυτές οι κατευθυντήριες γραμμές σπάνια ακολουθούνται. Μόλις αποκλείονται απεικονιστικά ή χονδροειδώς άλλες αιτίες, η διάγνωση του ευερέθιστου εντέρου γίνεται με τη χρήση διαγνωστικών αλγορίθμων όπως τα κριτήρια Manning, τα παρωχημένα κριτήρια Ρώμης I και II και τα κριτήρια Kruis.

Η μη ακριβής διαφοροδιάγνωση είναι η μία μόνο πλευρά του νομίσματος. Τα διεθνή στατιστικά στοιχεία αποκαλύπτουν και την άλλη, πιο σκοτεινή πλευρά όπου οι πάσχοντες από ευερέθιστο έντερο διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να υποβληθούν σε ακατάλληλες ή περιττές χειρουργικές επεμβάσεις, όπως η σκωληκοειδεκτομή, η χολοκυστοεκτομή και η υστερεκτομή εξαιτίας λανθασμένης διάγνωσης των συμπτωμάτων ευερέθιστου εντέροθ ως άλλων ιατρικών καταστάσεων!

Αναλυτικά

Σοβαρές ασθένειες όπως ο καρκίνος του παχέος εντέρου, η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου (ελκώδης κολίτιδα και νόσος του Crohn), οι διαταραχές του θυρεοειδούς και άλλες διαταραχές όπως η Γιαρδίαση (η μόλυνση από το πρωτόζωο Giardia lamblia που μπορεί να μολύνει ζώα, πουλιά και ανθρώπους) μπορεί να προκαλέσουν παρόμοια συμπτώματα με αυτά του ευερέθιστου εντέρου όπως διαταραχές στις κενώσεις και κοιλιακό άλγος. Λιγότερο συχνές αιτίες αυτού του προφίλ συμπτωμάτων είναι το καρκινοειδές σύνδρομο, η μικροσκοπική κολίτιδα, η βακτηριακή υπερανάπτυξη και η ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα. Η συχνότητα, ωστόσο, του ευερέθιστου εντέρου είναι πολύ μεγαλύτερη αυτών των διαταραχών και ο έλεγχος για κάθε μία δίνει μικρό αριθμό θετικών αποτελεσμάτων, επομένως, δυστυχώς, τις περισσότερες φορές δεν δικαιολογείται η δαπάνη, οπότε ο ενδελεχής έλεγχος δεν γίνεται.

Μερικοί άνθρωποι, που πάσχουν για χρόνια από σπαστική κολίτιδα στην πραγματικότητα έχουν μπορεί να έχουν ευαισθησία-στο-σιτάρι-που-δεν-ειναι-κοιλιοκάκη (non-celiac-wheat-sensitivity ή NCWS). Τα γαστρεντερικά συμπτώματα του ευερέθιστου εντέρου είναι κλινικά εξαιρετικά όμοια με αυτά του NCWS, αλλά η παρουσία οποιωνδήποτε από τις ακόλουθες μη εντερικές εκδηλώσεις υποδηλώνει πιθανό NCWS: κεφαλαλγία ή ημικρανία, μη καθαρή σκέψη, χρόνια κόπωση, ινομυαλγία, πόνοι στις αρθρώσεις και στους μυες, μουδιάσματα άκρων, δερματίτιδες ή εκζέματα, ατοπικές διαταραχές, αλλεργίες σε εισπνεόμενες ουσίες, τροφές ή μέταλλα (MELISA) (π.χ. ακάρεα, τρίχες γάτας ή σκύλου, οστρακοειδή ή νικέλιο), κατάθλιψη, άσθμα, άγχος, αναιμία, αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου, ανεπάρκεια φυλλικού οξέος, ρινίτιδα, διαταραχές διατροφής, νευροψυχιατρικές διαταραχές (όπως σχιζοφρένεια, αυτισμός, περιφερική νευροπάθεια, αταξία, διαταραχή ελλειμματικής προσοχής) ή αυτοάνοσες ασθένειες.

Μια βελτίωση των συμπτωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των αυτοάνοσων ασθενειών, μέσω δίαιτας χωρίς γλουτένη (αφού έχει πρώτα αποκλειστεί η κοιλιοκάκη ή η κλασσική αλλεργία στο σιτάρι), είναι ένας έμεσσος τρόπος για να πραγματοποιηθεί η διαφορική διάγνωση στην περίπτωση αυτή.

Εξετάσεις για την ενδελεχή διαφορική διάγνωση του συνδρόμου περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων:

  • Αιματολογικές εξετάσεις: Γενική εξέταση αίματος, αναλύτες ηπατικής λειτουργίας, ρυθμός καθίζησης ερυθρών αιμοσφαιρίων και ορολογικές εξετάσεις για κοιλιοκάκη (αντιγλιαδινικά αντισώματα (AGA) IgA/G, αντισώματα έναντι της ιστικής τρανσγλουταμινάσης (anti t-TG ) και κατά του ενδομυσίου – του συνδετικού ιστού δηλαδή γύρω απο τις λείες μυϊκές ίνες του εντέρου (anti-EMA)
  • Κοιλιακό υπερηχογράφημα (για να αποκλειστούν οι χολόλιθοι και άλλες ασθένειες της χοληφόρου οδού)
  • Ενδοσκόπηση και βιοψίες (για την εξαίρεση του πεπτικού έλκους, της κοιλιοκάκης, της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου και πιθανών κακοηθειών)
  • Έλεγχος της αναπνοής με υδρογόνο (για να αποκλειστεί η δυσανεξία στη φρουκτόζη και λακτόζη)
  • Έλεγχος της αναπνοής για βακτηριακή υπερανάπτυξη του λεπτού εντέρου (SIBO)
  • Ειδικές εξετάσεις κοπράνων για ανίχνευση φλεγμονών, αλλεργιών, δυσαπορρόφησης και διαταραχών στη μικροβιακή χλωρίδα
  • Ειδικές εξετάσεις αίματος ή κοπράνων για ανίχνευση δυσανεξίας στην ισταμίνη
  • Ειδικές εξετάσεις κοπράνων για έλεγχο εξωκρινούς μοίρας του παγκρέατος
  • Ειδικές εξετάσεις κοπράνων για έλεγχο παρασίτων

Στην πλειονότητα των περιπτώσεων οι παραπάνω εξετάσεις ΔΕΝ διενεργούνται ούτε στο 20% με αποτέλεσμα λανθασμένη διάγνωση. Μερικά κοινά παραδείγματα λανθασμένης διάγνωσης περιλαμβάνουν λοιμώξεις από παθογόνους μικροοργανισμούς, κοιλιοκάκη, λοίμωξη από ελικοβακτηρίδιο (Helicobacter pylori), παρασιτικές λοιμώξεις, κ.α.

Ειδικά η κοιλιοκάκη συχνά εσφαλμένα διαγιγνώσκεται ως ευερέθιστο έντερο. Για το λόγο αυτό Η Αμερικανική Ένωση Γαστρεντερολογίας συνιστά όλοι οι ασθενείς με συμπτώματα IBS (ευερέθιστο έντερο) να εξετάζονται για κοιλιοκάκη.

Η δυσαπορρόφηση των χολικών οξέων επίσης στην συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών με διαρροϊκό ΕΕ δεν διαγιγνώσκεται. Ειδικές εξετάσεις κοπράνων μπορούν να επιβεβαιώσουν το φαινόμενο και στην περίπτωση αυτή φαρμακολογία ή συμπληρώματα διαροφής που δρουν ως δεσμευτές χολικών οξέων έχουν εξαιρετικό αποτέλεσμα.

Τέλος, η χρόνια χρήση ορισμένων κατασταλτικών-υπνωτικών φαρμάκων, ιδιαίτερα των βενζοδιαζεπινών, μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα τύπου ευερέθιστου εντέρου που μπορεί να οδηγήσουν σε λανθασμένη διάγνωση του συνδρόμου. Είναι αξιοσημείωτο ότι παρά το ανωτέρω, συχνά, ψυχιατρική κατασταλτική φαρμακολογία δίνεται ως θεραπεία για το σύνδρομο!

Οι αιτίες του συνδρόμου είναι πολλές διότι οι υποβόσκουσες βιοχημικές διαταραχές είναι επίσης πολλές. Η λήψη εκτενούς ειδικού ιατρικού ιστορικού προσαρμοσμένου στο σύνδρομο είναι μείζονος σημασίας αφού μπορεί να αποκαλύψει εύκολα πιθανές βιοχημικές ανωμαλίες και να οδηγήσει σε μια στοχευμένη διαγνωστική αξιολόγηση. Παραδείγματα ακολουθούν:

 

symbolo-egymosinis
Προβλήματα που έγιναν έντονα λίγο πριν ή μετά τον τοκετό και σχετίζονται με ορμονικές αλλαγές: Αποτελεί μία από τις πιο συχνές περιπτώσεις, όπου οι ορμόνες είτε αλλοιώνουν την εντερική κινητικότητα, είτε αυξάνουν την παραγωγή χολικών οξέων (προλακτίνη) και προκαλούν έντονα προβλήματα. Συνήθως πρόκειται για γυναίκες και το πρόβλημα παραμένει αδιάγνωστο ακριβώς γιατί δεν λαμβάνονται υπόψιν οι ορμόνες κατά την αξιολόγηση λειτουργικών εντερικών διαταραχών. Μάλιστα, ένα σημαντικό κομμάτι που πρέπει να αξιολογηθεί είναι η εντεροηπατική επανακυκλοφόρηση συγκεκριμένων λιπαρών ορμονών, όπως τα οιστρογόνα, τα οποία αν μετρηθούν στο αίμα είναι φυσιολογικά, στην πραγματικότητα όμως οι ορμόνες επανεισέρχονται εντεροηπατικά και λειτουργούν περισσότερες φορές. Μπορεί να συνυπάρχουν ινομυώματα, ινοαδενώματα, δυσμηνόρροια κ.ά.

 

xolokystektomi
Συμπτώματα που είτε ξεκίνησαν είτε επιδεινώθηκαν μετά από χολοκυστεκτομή: Η χολοκυστεκτομή είναι μία πολύ χρήσιμη επέμβαση σε περίπτωση επικίνδυνης για τη ζωή χολολιθίασης καθώς και σε ορισμένες ακόμη περιπτώσεις. Ωστόσο, όπως όλες οι αφαιρέσεις οργάνων επιφέρει σημαντικές επιπτώσεις στην λειτουργία του γαστρεντερικού (και όχι μόνο). Σχεδόν το 50% των ασθενών μας έχει υποστεί χολοκυστεκτομή και όπως δείχνουν οι στατιστικές μας όλοι οι άνθρωποι που αφαιρούν τη χοληδόχο κύστη κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα, θα εμφανίσουν εντερική δυσλειτουργία. Πρόκειται για το αναπόφευκτο αποτέλεσμα της συνεχούς ροής χολής στο έντερο και της αλλοίωσης της ορμονικής σηματοδότησης που επιφέρει η έλλειψη του οργάνου (και των υποδοχέων του).

Συνυπάρχουσες Διαταραχές

Όπως αναφέραμε και πιο πάνω, τα άτομα με ευερέθιστο έντερο, συχνά πάσχουν ταυτόχρονα και από άλλα συνοδά σύνδρομα ή διαταραχές.

Για παράδειγμα μια μελέτη 97.593 ατόμων με ευερέθιστο έντερο αναγνώρισε συνοδές διαταρχές όπως πονοκέφαλο, ινομυαλγία και κατάθλιψη. Επίσης σύμφωνα με άλλες μελέτες το ΕΕ εμφανίζεται στο 51% των ασθενών με σύνδρομο χρόνιας κόπωσης και στο 49% των ασθενών με ινομυαλγία. Επίσης συνοδές ψυχιατρικές διαταραχές εμφανίζονται σε υψηλά ποσοστά ασθενών με ευερέθιστο έντερο.

Το ευερέθιστο έντερο σίγουρα ΔΕΝ είναι μια ψυχολογική διαταρχή! Σύμφωνα με κάποιες πρόσφατες θεωρίες θεωρείται μια φλεγμονώδης νόσου του εντέρου χαμηλού βαθμού. Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό! Κάποιοι ερευνητές προτείνουν μάλιστα ότι το IBS (ευερέθιστο έντερο) και το IBD είναι αλληλένδετες ασθένειες, σημειώνοντας ότι οι ασθενείς με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου (ΙΦΝΕ ή IBD) εμφανίζουν συμπτώματα που ομοιάζουν με αυτά του ευερέθιστου εντέρου όταν η ασθένειά τους είναι σε ύφεση. Μια τριετής μελέτη επίσης διαπίστωσε ότι οι ασθενείς που διαγνώστηκαν με IBS είχαν 16,3 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να διαγνωστούν με IBD κατά τη διάρκεια της περιόδου μελέτης. Τέλος, δείκτες στο αίμα που σχετίζονται με φλεγμονή ανευρίσκονται συχνά και σε ασθενείς με IBS.

Θεραπεία Ευερέθιστου Εντέρου (Σπαστικής Κολίτιδας)

Η θεραπεία του ευερέθιστου εντέρου είναι εφικτή! Σύμφωνα με την κλινική μας εμπειρία σχεδόν το σύνολο των ασθενών αναφέρει σημαντική βελτίωση σε όλα τα συμπτώματα ενώ ένα σημαντικό ποσοστό αναφέρει πλήρη ύφεση όλων των συμπτωμάτων. Από τη στιγμή όμως που – όπως αναφέραμε – το ευερέθιστο έντερο δεν είναι ΜΙΑ μοναδική διαταρχή αλλά ένα σύνολο συμπτωμάτων προκαλούμενων από διαφορετικές αιτίες, η βασική προϋπόθεση για μια επιτυχημένη θεραπεία είναι η αποκάλυψη της βιοχημικής αιτίας που προκαλεί την διαταραχή.

Σε γενικές γραμμές, βασικές δομές θεραπευτικών προσεγγίσεων μπορούν να είναι:

Διατροφή για ευερέθιστο Έντερο / Σπαστική κολίτιδα

Η διατροφικές οδηγίες συνήθως περιλαμβάνουν αύξηση της πρόσληψης διαλυτών ινών, δίαιτα χωρίς γλουτένη, δίαιτα χωρίς λακτόζη και δίαιτα χαμηλή σε ζυμώσιμους ολιγοσακχαρίτες, δισακχαρίτες, μονοσακχαρίτες και πολυόλες (FODMAP). Κατά περίπτωση η θεραπευτική διατροφή μπορεί επίσης να περιλαμβάνει πρόγραμμα διακεκομμένης νηστείας (intermittent fasting), πρόγραμμα γενικού περιορισμού των υδατανθράκων και λήψη συγκεκριμένων καρυκευμάτων/αφεψημάτων.

 

Αξίζει να σημειωθεί ότι σε αντίθεση με κοινή ευρέως διαδεδομένη πρακτική, ο αποκλεισμός των λαχανικών ΔΕΝ αποτελεί σύνηθες διατροφικό θεραπευτικό σχήμα για το ευερέθιστο έντερο!

 

Διατροφή χαμηλή σε FODMAPs
Μελέτες αλλά και η κλινική μας πείρα έχουν δείξει ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ασθενών με ευερέθιστο έντερο ωφελούνται από διατροφή χαμηλή σε FODMAPs. Τα συμπτώματα που είναι πιθανότερο να βελτιωθούν από μια τέτοια διατροφή είναι η επείγουσα ανάγκη, ο μετεωρισμός, το φούσκωμα, ο κοιλιακός πόνος και η αλλοιωμένη παραγωγή κοπράνων. Η διατροφή αυτή περιορίζει διάφορους υδατάνθρακες, οι οποίοι απορροφώνται ελάχιστα στο λεπτό έντερο, καθώς και τη φρουκτόζη και τη λακτόζη, οι οποίες επίσης απορροφούνται ελάχιστα από τα άτομα που έχουν δυσανεξία σε αυτές. Η μείωση της φρουκτόζης και της φρουκτάνης έχει επίσης αποδειχθεί ότι μειώνει τα συμπτώματα με τρόπο εξαρτώμενο από τη δόση σε ασθενείς με δυσαπορρόφηση φρουκτόζης και ευερέθιστο έντερο. Η εν λόγω διατροφή εμφανίζει πολύ καλά αποτελέσματα τόσο σε λειτουργικές διαταραχές του εντέρου όσο και στις φλεγμονώδεις (IBD).

Τροφικές Δυσανεξίες
Αρκετοί ασθενείς με σπαστική κολίτιδα πιστεύουν ότι έχουν κάποια μορφή τροφικής δυσανεξίας. Ωστόσο – εκτός από τις περιπτώσεις δυσανεξίας σε γλουτένη, λακτόζη, φρουκτόζη και ισταμίνη στις οποίες έχουμε αναφερθεί αναλυτικά – πραγματική δυσανεξία σε κάποια τροφή (π.χ. μαρούλι) εξαιρετικά σπάνια προκαλεί ευερέθιστο έντερο. Επίσης εργαστηριακά είναι εξαιρετικά δύσκολο να προσομοιάσουμε την (ανοσιακή) κατάσταση μιας τροφής όπως αυτή φτάνει στο λεπτό έντερο, με αντιγόνα του εμπορίου. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε τεστ αντισωμάτων IgG. Και βιβλιογραφικά πάντως οι δοκιμές που επιχειρούν να προβλέψουν την ευαισθησία προς τρόφιμα στο ευερέθιστο έντερο έχουν αποδειχθεί απογοητευτικές.

 

Στην κλινική διαθέτουμε πολλαπλές εξετάσεις για τη διάγνωση της τροφικής δυσανεξίας. Παρ’ όλα αυτά πολύ σπάνια χρησιμοποιούμε κάποια από αυτές για τη διάγνωση αιτίας ευερέθιστου εντέρου. Ιδιαιτέρως, δε, θα θέλαμε να επιστήσουμε την προσοχή σε τεστ που χρησιμοποιούν ηλεκτρόδια ή/και μηχανήματα βιοσυντονισμού για τη διάγνωση τροφικής δυσανεξίας ή και άλλων βιοχημικών διαδικασίων. Τα τεστ αυτά στερούνται παντελώς επιστημονικής τεκμηρίωσης και τα αποτελέσματά τους θεωρούνται πλήρως ψευδή!

 

Φυτικές Ίνες
Η χορήγηση διαλυτών φυτικών ινών ως θερααπευτικό σχήμα για τη σπαστική κολίτιδα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το είδος του IBS (ευερέθιστου εντέρου) αλλά και από την βιοχηεμία του ασθενούς. Για παράδειγμα σε κάποιες περιπτώσεις οι διαλυτές ίνες (π.χ. ψύλλιο) λειτουργούν ως παράγοντας όγκου, και για πολλούς ασθενείς με IBS-D (διαρροϊκό), δημιουργούν μια πιο δομημένη μορφή κοπράνων. Επίσης σε κάποιους ασθενείς με IBS-C (δυσκοιλιότητα), επιτρέπουν πιο μαλακά και υγρά κόπρανα.

Σε ότι αφορά στις αδιάλυτες ίνες (π.χ. πίτουρο), δεν θεωρούνται αποτελεσματικές στην θεραπευτική αγωγή του ευερέθιστου εντέρου. Σε μερικούς ανθρώπους μάλιστα, η συμπλήρωση αδιάλυτων ινών μπορεί να επιδεινώσει τα συμπτώματα.

Φάρμακα & Αγωγή για το Ευερέθιστο Έντερο

Σε αντίθεση με ότι κάποιος μπορεί να πιστεύει, η (σωστή) φαρμακολογία μπορεί να αποτελέσει ισχυρό οπλοστάσιο στο θεραπευτικό πρωτόκολλο του ευερέθιστου εντέρου. Ο λόγος είναι ότι οι περισσότεροι ασθενείς με ΕΕ έχουν ελεγχθεί μόνο απεικονιστικά ή δεν έχουν ελεγχθεί καθόλου. Σε μια πολύ μεγάλη πλειοψηφία όμως, οι ασθενείς αυτοί υποφέρουν από αδιάγνωστες βιοχημικές διαταραχές (με κυρίαρχες την σοβαρή εντερική δυσβίωση, την αυξημένη παρουσία ηωσινόφιλων στο έντερο, την αυξημένη παρουσία ισταμίνης στο έντερο και την αυξημένη εντερική φλεγμονή) οι οποίες ανταποκρίνονται εξαιρετικά καλά σε στοχευμένη φαρμακευτική αγωγή. Κύρια στελέχη μια τέτοιας φαρμακολογίας μπορεί να είναι ειδικοί αντιβιοτικοί παράγοντες, επιλεγμένα κορτικοστεροειδή χωρίς συστημική δράση, αναστολείς ισταμίνης, κ.α. Σε κάποιες οξείες και επείγουσες φάσης της θεραπείας μπορεί επίσης να χορηγηθούν ελαφρά καθαρτικά ή και αντιδιαρροϊκά.

Ειδικά η ισταμίνη κατέχει σημαντική θέση στην θεραπεία του ευερέθιστου εντέρου διότι τα μαστοκύτταρα και οι ουσίες που εκκρίνουν είναι κεντρικά στην παθοφυσιολογία του ευερέθιστου εντέρου. Η ισταμίνη, η τρυπτάση, η χυμάση και η σεροτονίνη είναι οι σημαντικότερες από αυτές.

Ένα επίσης υποσχόμενο φάρμακο στο οπλοστάσιο για την θεραπεία του ευερέθιστου εντέρου είναι η μεσαλαζίνη. Υπάρχουν αυξανόμενα στοιχεία για την αποτελεσματικότητα της μεσαλαζίνης (5-αμινοσαλικυλικό οξύ) στη θεραπεία του ευερέθιστου εντέρου. Η μεσαλαζίνη είναι ένα φάρμακο με αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες που έχει αναφερθεί ότι μειώνει σημαντικά την ανοσιακή φλεγμονή στο έντερο των ασθενών που πάσχουν από ευερέθιστο έντερο. Έχει επίσης παρατηρηθεί ότι η θεραπεία με μεσαλαζίνη συμβάλλει στην ομαλοποίηση της χλωρίδας του εντέρου και στη λειτουργία του επιθηλιακού φραγμού.

 

Σε αντίθεση και πάλι με ευρέως διαδεδομένες πρακτικές, η χορήγηση ψυχοφαρμάκων ή/και σπασμολυτικών ΔΕΝ αποτελεί θεραπευτικό σχήμα για το ευερέθιστο έντερο! Επίσης οι αναστολείς αντλίας πρωτονίων (PPIs) που χρησιμοποιούνται για την καταστολή της παραγωγής του στομαχικού οξέος μπορεί να προκαλέσουν βακτηριακή υπερανάπτυξη και να οδηγήσουν σε IBS (ευερέθιστο έντερο). Η διακοπή των ΡΡΙs σε επιλεγμένα άτομα προτείνεται ως επίλυση των συμπτωμάτων

 

Σε μια μεγάλη μερίδα ασθενών (δυστυχώς) χορηγείται αδιακρίτως ψυχιατρική φαρμακολογία (κυρίως αντικαταθλιπτικά με έμφαση στα SSRIs – Εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης). To εντερικό σύστημα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη σεροτονίνη για τη νευρική επικοινωνία. Σε θεωρητικό επίπεδο τα φάρμακα που επηρεάζουν τη σεροτονίνη (5-HT) στο έντερο μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση των συμπτωμάτων. Όμως, πολλοί ασθενείς αναφέρουν ότι τα φάρμακα τύπου SSRI επιδεινώνουν σπασμούς, διάρροια και άλλα συμπτώματα. Σε κάποιες μόνο περιπτώσεις τα φάρμακα αυτά μπορούν να κριθούν αποτελεσματικά λόγω του ότι η υπερβολική σεροτονίνη στο έντερο παίζει ρόλο στην παθογένεση ορισμένων υποτύπων του IBS. Επίσης πιθανή παρουσία ναυτίας μπορεί επίσης να αποκρίνεται στους ανταγωνιστές 5ΗΤ3 λόγω των αντιεμετικών ιδιοτήτων τους. Σε γενικές γραμμές τα SSRIs φαίνεται να προάγουν την γενική ευεξία σε μερικούς ασθενείς με σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου και ενδεχομένως παρέχουν κάποια βελτίωση στον κοιλιακό πόνο σε κάποιους υποτύπους της διαταρχής, αλλά το φαινόμενο αυτό είναι ανεξάρτητο από τη βελτίωση πιθανής συνυπάρχουσας κατάθλιψης.

Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθεί ότι στο έντερο υπάρχουν κάποια ιδιαίτερα βακτήρια που παράγουν ένα πολύ σημαντικό ποσοστό της σεροτονίνης που χρειάζεται ο οργανισμός. Σε αντίθεση με ότι ευρέως πιστεύεται (ότι δηλαδή η κατάθλιψη δημιουργεί κολίτιδα) η πραγματικότητα δείχνει ακριβώς το αντίθετο: Εντερική δυσβίωση με μείωση του πληθυσμού των συγκεκριμένων βακτηρίων οδηγεί σε ψυχολογικές διαταραχές και συμβάλλει στην παθογένεση της σπαστικής κολίτιδας. Μάλιστα από την κλινική μας εμπειρία συμπλήρωση με ειδικά προβιοτικά των βακτηρίων αυτών μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική βελτίωση της γενικότερης διάθεσης και ευεξίας.

Ψυχολογικές θεραπείες

Οι αλληλεπιδράσεις μυαλού-σώματος ή εγκεφάλου-εντέρου αποτελούν σημαντικά στοιχεία στην θεραπεία του ευερέθιστου εντέρου αν και είναι υποστηρικτικές θεραπείες. Η ύπνωση και η ψυχοθεραπεία είναι μερικές στρατηγικές μείωσης του στρες και ενδυνάμωσης της γενικότερης υγείας του οργανισμού. Επίσης τεχνικές χαλάρωσης όπως ο διαλογισμός, φυσικές δραστηριότητες όπως η γιόγκα ή το tai chi, τακτική άσκηση όπως κολύμβηση, περπάτημα ή τρέξιμο είναι εξαιρετικές δραστηριότητες που – αν και δεν αποτελούν στοχευμένες θεραπείες της σπαστικής κολίτιδας – τν τούτοις προάγουν την υγεία όλων των οργανικών συστημάτων.

Προβιοτικά, κλειδί στη Θεραπεία

Τα προβιοτικά μπορεί να αποτελέσουν κλειδί στη θεραπεία του ευερέθιστου εντέρου. Ωστόσο, απαιτείται πρότερη διαγνωστική διερεύνηση για να αποφασιστεί ποιά στελέχη ευεργετικών βακτηρίων πρέπει να συνταγογραφηθούν.

Σε γενικές γραμμές τα προβιοτικά έχουν θετικά αποτελέσματα όπως την ενίσχυση του φραγμού του εντερικού βλεννογόνου, την δημιουργία ενός φυσικού φραγμού στο έντερο, την παραγωγή βακτηριοκίνης (που οδηγεί σε μειωμένο αριθμό παθογόνων βακτηρίων που παράγουν αέρια), τη μείωση της διαπερατότητας του εντέρου και της βακτηριακής μετατόπιση και την ρύθμιση το ανοσοποιητικού συστήματος τόσο τοπικά όσο και συστημικά. Τα προβιοτικά επίσης έχουν θετικές επιδράσεις στον άξονα του εντέρου-εγκεφάλου με τα θετικά αποτελέσματά τους να αντισταθμίζουν τις επιδράσεις του στρες στην ανοσία και στη λειτουργία του εντέρου.

Διαφορετικά προβιοτικά έχουν διαφορετικά αποτελέσματα στα συμπτώματα του ευερέθιστου εντέρου. Για παράδειγμα, τα Bifidobacterium breve, Β. Longum και Lactobacillus acidophilus έχουν βρεθεί ότι ανακουφίζουν τον κοιλιακό πόνο. Τα είδη B. breve, Β. Infantis, L. casei ή L. plantarum ανακουφίζουν τα συμπτώματα διάτασης. B. breve, Β. Infantis, L. casei, L. plantarum, Β. Longum, L. acidophilus, L. bulgaricus και Streptococcus salivarius ssp. thermophilus επηρεάζουν τα επίπεδα του μετεωρισμού.

Είναι σημαντικό να υπογραμμιστεί πως – ιδιαίτερα σε ότι αφορά την θεραπεία του ευερέθιστου εντέρου – δεν είναι ένα συγκεκριμένο βακτηριακό στέλεχος που δημιουργεί το θεραπευτικό αποτέλεσμα αλλά η ανάταξη μιας διαταραγμένης βακτηριακής ισορροπίας. Αυτό σημαίνει ότι η λήψη ενός προβιοτικού στελέχους χωρίς πρότερη εργαστηριακή διερεύνηση της χλωρίδας μπορεί να έχει αντίθετα αποτελέσματα διότι είναι πιθανό το εν λόγω στέλεχος να βρίσκεται σε υπερανάπτυξη ενώ άλλα να βρίσκονται σε έλλειψη.

 

Στα NUTRILABS διαθέτουμε ΜΟΝΑΔΙΚΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ το πιο ολοκληρωμένο διαγνωστικό και θεραπευτικό πρωτόκολλο για την θεραπεία του ευερέθιστου εντέρου

 
Καλέστε μας τώρα στο 210 9756400 και ενημερωθείτε

 

 

Σχετικά Άρθρα:

Comments are closed.

Ευερέθιστο Έντερο
Ευερέθιστο Έντερο

Ό,τι κι αν σας έχουν πει, η πάθηση ΔΕΝ οφείλεται στην ψυχολογία σας!

Close